Van "Te Klein" naar Levensredder: Mijn Onverwachte Reis met Madame

Mensen vragen me weleens: "Wat is jouw persoonlijke connectie met hulphonden?" Het eerlijke antwoord? Die had ik helemaal niet. Sterker nog, ik had ook niet zoveel met kleine hondjes. Ik zag mezelf niet direct lopen met een hondje dat kleiner was dan mijn konijn. Maar het leven loopt soms anders dan gepland.

Toeval bestaat niet

Door ernstige problemen met mijn botten kon ik amper lopen en zat ik regelmatig in een rolstoel. Een grote, actieve wandelhond was simpelweg geen optie. Tijdens een zoektocht op internet kwam ik haar tegen: die eigenwijze, pluizige pup.

Op dat moment had ik nooit durven dromen dat zij mijn hulphond zou worden. En eerlijk is eerlijk: als ze dat niet was geworden, had ik net zoveel van haar gehouden. Maar Madame had andere plannen. Ze bewees al snel dat haar intuïtie groter was dan haar gestalte.

"Een Chihuahua kan NOOIT hulphond zijn"

Toen ik merkte hoe feilloos Madame op mij reageerde, begon ik me te verdiepen in de mogelijkheden. De reacties van veel opleiders waren echter ontmoedigend en kortaf:

• "Een Chihuahua is veel te eigenwijs."
• "Ze zijn onbetrouwbaar voor dit werk."
• "Zo’n klein beestje kan je medicatie niet eens dragen."

Maar ik wist wat ik zag. Ik zag een hondje dat altijd 'aan' stond. Een hondje dat me wakker maakte uit nachtmerries en dat feilloos aanvoelde wanneer mijn lichaam me in de steek liet.

De redding die alles veranderde

Het definitieve bewijs kwam op een dag dat mijn diabetes-sensor een volledig verkeerde waarde doorgaf. Terwijl de techniek faalde, greep Madame in. Ze heeft me die dag letterlijk voor de dood weggehaald.

Met mijn ADHD is het managen van diabetes soms een enorme uitdaging. Ik besloot de moed niet op te geven en zocht verder naar een school die wél in haar geloofde. Die vond ik bij Animals4health. Zij keken niet naar haar ras of formaat, maar naar haar karakter. Madame werd getest en... we werden toegelaten als VIP!

Hoe Madame mijn wereld verrijkt

Het mooiste aan Madame is haar duidelijkheid. Ze communiceert op haar eigen, 'hondse' manier precies wat ik nodig heb:

• Etenstijd: Als ik moet eten, begint ze me 'lastig te vallen' en likt ze overdreven om haar bekje. Een duidelijker signaal is er niet!
• Rust & Veiligheid: Als ik overprikkeld raak, maakt ze zich zwaar op mijn schoot. Dat kalmeert me direct. Voelt ze dat ik uit een situatie moet vertrekken? Dan springt ze van schoot en gaat bij de uitgang staan. Reageer ik niet snel genoeg? Dan krabt ze aan me tot ik haar volg.
• Nachtmerries: Vroeger sprong ze bovenop mijn hoofd (wat niet altijd goed ging!), maar nu heeft ze een betere tactiek. Ze rommelt met de dekens tot ik wakker ben. En als ik dan mijn ogen open, is ze zó blij. Ze speelt dan even verstoppertje met me om te zorgen dat ik echt goed wakker ben, zodat ik niet direct terugval in de nachtmerrie.

Madame heeft mijn kijk op de wereld veranderd. Ze heeft me geleerd dat kracht niet in grootte zit, maar in verbinding en doorzettingsvermogen. Dankzij haar ben ik niet alleen veiliger, maar ook een stuk gelukkiger.